gedichten
Frans -Nederlands
Nuit Blanches.
Laisse la rosee stupide jeu
Ojars Vacietis
Witte Nachten.
De kustlijn van een pak slaag het stomme spel
Le Collectionneur de paysages
que verser le sang de la terre.
De grand matin s’en debarbouilleront
lapereaux, petits d’ommes, brins d’herbe.
Regarde l’eclat de la nuit.
Le clair de lune coulaut dans l’ombre
laiteuse,
Le seigle par les cailles moissonne
sans qu’argent des epis ne tressaille
dat bloed van de aarde laat afdruipen.
Sommige ochtenden zullen vanzelf op hemelen.
jonge konijnen, kleine mannen, smalle aftakkingen
kijk naar de gebroken nacht.
Het maanlicht druipt in de lichte schaduw,
de rogge bij het bond van de oogst
zonder zilveren stekels geschrokken van geluk
Ojars Vacietis
attend tout du paysag qui va
suivre.
Salah Stetie
De verzamelaar van landschappen
die verschuldigd wat een landschap in het
geheel is.
Salah Stetie
L’arc-en-ciel
ce jouet
que Dieu
oublie parfois
de rammasser.
Shlomo Reich
De Regenboog
is het speelgoed
wat god soms vergeten is
op te rapen
Shlomo Reich
Pris
de
colere
le bleu
devient
gris bleu
Malcon de Chazal
Als
het Boos
wordt
wordt het blauw
grijs
blauw.
Malcom de Chazal
Couleur Quand les
couleurs n’auront plus
aucin eclat
l’oeil ira voir L’oreille.
Andre Brenton
Kleur wanneer kleuren
geen kleur meer zullen hebben
als een glans in het oog
die je alleen kunt horen.
Andre Brenton
Nederlands-Frans
Zovele zijn ondankbaar
en ook zo ontevree
ze zien de mooie dingen niet
zoals een Orchidee
Zovele zien geen schoonheid
daar gaan we aan voorbij,
ze zien alleen maar narigheid
en het mooie is dichtbij.
Zovele zijn geobsedeerd
door oorlog en geweld
zij leven nu al in een hel
het mooie nooit geteld...
Jannie Hoogendam
Autant d’etre ingrats
et aussi insasisfait
els ne vient plus les belles choses
comme orchidee
Autants ne voient auwre beaute
nous la passons
on voir seul les ennuis
et la beaute est tout pres
Autant dont bsedes
par les guerres et la violence
on vie maintenant tous dans l’enfer
la beaute na’jamais compte.
Jannie Hoogendam
Mijn wereld is te bedreigend...
angst vreet aan mij
een van vele jaren,
de uitputting is nabij...
Als een gitaar zonder snaren
een lamgeslagen gevoel.
En ik blijf mezelf afvragen;
wat is hier op aarde mijn doel?
Mira Vrolijk
Mon monde est trop menacent
la peur me derope
la lutte de beaucoup d’annees
l’epuisement est proche...
comme la guitare sans corde
le sentiment paralysant
et je me demande consement
quel est mon but pur cette terre?
Mira Vrolijk
Parels
sprankelend
op
de bodem
van
de diepe
oceaan
Parels
laten
jouw tranen
vervloeien
worden
een
met de zee
Parels schitteren
op die
zeezachte grond
en plaatsten
een diepe lach
rond jouw mond
Parels
worden
gedragen
in jouw hart
terwijl ze
proberen te
verminderen
jouw diepe
smart...
Paul de Bruyn
Perles
petillant
l’es larmes
de couleur
devenir
une
ocean
Perles
brillantes
sur
ce terrain mon
et placont
autour de bouche
Les perles sont portees
dans ton coeur
qu’elles esayent de
diminuer ta profonde douleur...
Paul de Bruyn